Weet je nog dat ik me een poosje geleden druk maakte over de gezondheid van onze lieve Ollie?

Nou ik ben net op controle geweest. Zijn hartslag was een stuk beter, zijn bloeddruk was weer helemaal goed en zijn schildklier lijkt ook een stuk beter in evenwicht te zijn.

Voor de zekerheid is er wel bloed afgenomen om alle narigheden uit te sluiten. De vorige keer was hij helemaal in paniek en lukte het bijna niet om voldoende bloed af te nemen. Deze keer was hij zo ongelooflijk braaf. Ik heb hem zelf losjes vastgehouden en zijn koppie omhoog gehouden (het bloed wordt via zijn nekje afgenomen) en hij bleef keurig stil zitten. Ik was zo trots op onze grote jongen!

Nu zit hij lekker te eten. De rest van de avond zal hij wel veel slapen want een ritje in de auto en een bezoek aan de dierenarts, dat gaat je als ouwe kater niet in de koude kleren zitten hoor. Alleen de auto is al stressvol en als je dan ook nog naar de dokter moet, poehee Ienimini dat is niet niks hoor.

Al 2 dagen had onze Ollie, een kater van bijna 17 jaar oud, niks gegeten en weinig gedronken.
Vandaar dat we gisteren bij de dierenarts waren (zie berichtje van gisteren).
Ik ben vannacht vaak wakker geweest om te kijken hoe het met hem ging en uiteindelijk ben in om 4.45 uur maar opgestaan, heb Ollie mee naar beneden genomen en geprobeerd hem weer op gang te krijgen.
Nu wil het feit dat hij dol is op kattenmelk dus zijn medicijnen daarin opgelost en jawel hoor, hij begon weer te drinken.
Ik heb hem dus maar verwend met 3x een heel klein beetje kattenmelk, zodat ik zeker wist dat alle restjes van de medicijnen in zijn buikje terecht kwamen.
Daarna probeerde ik alsnog een beetje van het krachtvoer wat de dierenarts gisteren had meegegeven. In eerste instantie leek het er niet echt op dat hij zou gaan eten maar opeens hoorde ik hem smakken. Jawel hoor, het begin is er weer.
Nu maar hopen dat hij het volhoudt want wij kunnen die lieverd nog niet missen hoor!

Ollie wilde vanaf gisteren al niets meer eten en dat is een slecht teken.
Zelfs drinken deed hij nauwelijks.
Reden genoeg om de dierenarts te bellen en een afspraak te maken want als dit te lang duurt hebben we straks geen Ollie meer. En dat willen we niet. Dus heb ik een snippermiddag genomen en zijn we op pad gegaan. En Ollie in de auto….. nee dat vindt hij niet leuk. Het is maar goed dat we geen opname hebben gemaakt want dat klonk wel héél zielig.
De dierenarts heeft hem helemaal nagekeken, bloed afgenomen, de medicatie voorlopig verdubbeld en over 2 weken moeten we terugkomen om te kijken of het dan beter met hem gaat. Als de uitslag van het bloedonderzoek binnen is worden we gebeld. Als het alleen de schildklier is dan lossen we het nog wel op. Duimen dus maar want we willen nog lang niet zonder onze lieve kater.
Maar ja hij wordt over een paar maanden al 17 dus……… Afwachten maar en de moed er in houden.